Borstkanker, alert zijn is van levensbelang
Oktober is de maand waarin borstkanker centraal staat en er daarom heel veel aandacht aan gegeven wordt.
Die aandacht is terecht want ondanks het risico zien Nederlandse vrouwen borstkanker nog vaak als iets dat vooral een ander kan overkomen. Hoe dat komt weet men eigenlijk niet.
Schiet de voorlichting tekort? Steken veel vrouwen hun kop in het zand?
Het is soms wel een beetje verwarrend. De ene dag horen we dat zelfonderzoek niet hoeft en de volgende dag dat het toch heel belangrijk is.
Uit onderzoek blijkt dat er geen verschil is tussen vrouwen die wel en vrouwen die niet maandelijks hun borsten onderzoeken.
Wel is het ontzettend belangrijk dat vrouwen hun lichaam goed kennen en de signalen serieus nemen. Als er dan iets waargenomen wordt dan is het belangrijk daarmee naar de arts te gaan en je vooral niet te laten afschepen.
Eén op de negen vrouwen, in Nederland, wordt geconfronteerd met borstkanker. Toch is het niet het gesprek van de dag, vrouwen missen nog regelmatig de signalen die op de ziekte duiden, of gaan er te laat mee naar de dokter. En dat kost levens. Hoe langer je wacht, hoe slechter de prognose.
Er zijn vrouwen die door angst niet alert reageren.
De meeste denken bij borstkanker meteen aan verminking en zelfs aan de dood. Dat is allemaal zó bedreigend dat het soms tot struisvogelgedrag leidt.
Veel vrouwen zeggen dat ze achteraf al langer het gevoel hadden dat er iets mis was, maar dat ze dat uit angst weg drukten.
Als er borstkanker geconstateerd is zijn er verschillende reacties. Het is dan vechten, vluchten of bevriezen. De laatste twee impulsen zijn niet goed, ze verkleinen de kans om beter te worden.
Want borstkanker is niet altijd het einde, er zijn steeds meer positieve verhalen: 80 procent van de vrouwen leeft vijf jaar na de diagnose nog. Dat was 25 jaar geleden nog 60 procent.
Er zijn steeds meer behandelingen mogelijk die de borst in tact laten.
Bestralingen en chemotherapie werken steeds verfijnder en minder beschadigend.
Toch is het logisch dat we de sterfgevallen onthouden, maar dat maakt ook dat we de overlevenden vergeten.
Bron: Algemeen Dagblad
U kunt op dit artikel reageren als u ingelogd bent
Stuur dit artikel naar iemand:
Dit artikel is geplaatst door Margot Stoker op 04/10/2007. Het is tot nu toe 763 keer gelezen.
