Ziek van chemische luchtjes

Ziek van parfum, wasverzachter of verf.

Mensen met luchtwegklachten herkennen dit maar al te goed. Het zijn echter meestal zaken die we, met enige moeite weliswaar, kunnen vermijden.

Mensen met Multiple Chemical Sensetivity ( MCS ) mijden angstvallig alledaagse chemische stoffen, geuren, gassen en dampen. Ze zijn er overgevoelig voor. Veel MCS-patienten beginnen de dag met het luchten van de post. Want de geur van b.v. aftershave of creme die via de handen van de zender op het briefpapier is terecht gekomen geven direct klachten.

Geurovergevoeligheid is symptomatisch voor bijna alle MCS-patienten. De reukzenuw staat zodanig op scherp, dat elke chemische geur zeer indringend overkomt en in de hersenen allerlei ziekmakende reacties veroorzaakt.

MCS is een sluipende aandoening waarbij patienten ziek worden van alledaagse chemische stoffen, geuren, gassen en dampen. Shampoo, verf, schoonmaakmiddelen en parfums, wasmiddelen, drukinkt van de krant, tabaksrook, de geur van een nieuwe pc, auto of bankstel, uitlaatgassen en pasgepoetste schoenen: het zijn de honderden bekende huis, tuin en keukengeurtjes, waaraan ieder gezond mens fluitend voorbij gaat, maar die een dagelijkse ramp vormen voor de MCS-patient.

Hoe kom je eraan? Dat is niet precies duidelijk. Sommige patienten hebben hun overgevoeligheid sinds een incidentele blootstelling aan een hoge concentratie chemische stof of geur. Anderen zijn jarenlang in aanraking geweest met lage concentraties van één of meerdere stoffen. Duidelijk is wel dat het een zogenaamde millieuziekte is, die alleen voorkomt in de geďndustrialiseerde wereld.

Het leven is soms moeilijk voor MCS-patienten. Een isolement is noodzakelijk, maatschappelijk onbegrip het gevolg.

Ziek van geurtjes? Flauwekul, het zit tussen je oren! Het zijn woorden die iedere MCS-patient kent.

In 2001 is de werkgroep MCS opgericht. Die probeert in ons land erkenning te krijgen voor de ziekte, registreert klachten en informeert artsen over de verschijnselen van MCS.

Dat valt niet mee, want de medische wereld wil er maar niet aan. De gezondheidsraad weigerde in 1999 MCS als ziekte te erkennen.

Canada erkende dit jaar als eerste land in de wereld MCS officieel als ziekte. Verschillende Amerikaanse staten nemen de aandoening serieus. Ook in Scandinavië, Engeland en Duitsland is MCS meer geaccepteerd dan bij ons. Zo importeren Nederlandse MCS-patienten massaal chemicaliënvrije producten en voeding uit Duitsland.

Altijd ziek op een feestje? Hoofdpijn na een autorit? Doodmoe na een duik in het zwembad? Depressief na het verven van je huis? Misschien is het toeval. Maar er is een mogelijkheid dat die klachten veroorzaakt worden door geuren en chemische overgevoeligheid.

Volgens ( Amerikaans ) onderzoek heeft naar schatting 20 to 30 procent van de mensen in de geďndustrialiseerde landen er last van, meestal zonder dat ze zich daar bewust van zijn. Drie tot vijf procent heeft MCS in ernstige mate.

Bron: Algemeen Dagblad.

is dit hetzelfde als reactive airway distress syndroom, ik heb dit, ik werkte al 15
jaar in het zwembad en mag dit niet meer. Heb u soms hier meer informatie over.

sinds 8 jaar werk ik in en interieurdecoratiewinkel waar men geeurzakkjes verkoopt, 
de laatste 3 jaren verkochten we meer soorten en ander kollecties geurzepen en
geurkaarsen. Sinds 3 jaar heb ik last van chronische bronchitis en de laatste 6
maanden heb ik allergische reacties, astmaaanvallen, oogirritaties,
slokadarmontstekingen, braken en, maagstoornissen, concentratiestoornissen en ik word
met de dag zieker.
Ik ben bij de longarts beland, bij oogarts en bij huidarts en kreeg, verschillende
behandelingen met ant-biotica en cortisone.
Als ik het geurprobleem van op mijn werk aanhaal word ik weggelachen.

Dit artikel is geplaatst door Margot Stoker op 08/12/2004. Het is tot nu toe 6077 keer gelezen.