(Advertentie)

Wat is COPD?

 

COPD is de afkorting van de woorden 'Chronic Obstructive Pulmonary Disease'. Deze ziekte wordt gekenmerkt door een langzaam toenemende vernauwing van de luchtwegen, waardoor ademen steeds moeilijker wordt.  De term COPD omvat in werkelijkheid chronische bronchitis en emfyseem.  Zowel bij bronchitis als bij emfyseem is de belemmering van de expiratie (uitademing) tengevolge van de obstructie. Een ander belangrijk gemeenschappelijk kenmerk is irritatie van de luchtwegen veroorzaakt door bijvoorbeeld: vochtige lucht, koude, stof, rook of specifieke prikkels die een allergische reactie kunnen veroorzaken.


Bronchitis
Bronchitis is een aandoening van de longen, waarbij ontsteking en irritatie van het longweefsel een rol spelen. De kleine luchtwegen in onze longen heten bronchiën. Als deze luchtbuisjes ontstoken raken, bemoeilijkt dit de ademhaling. Deze infectie heet bronchitis. Je kunt een onderscheid maken tussen acute en chronische bronchitis. Acute bronchitis, waarbij met bacteriën of virussen geïnfecteerd slijm uit de longen wordt opgehoest, ontstaat vaak na verkoudheid of griep. Acute chemische bronchitis wordt veroorzaakt door het inademen van irriterende dampen, zoals rook, chloor, ammonia of ozon.

 

Bij chronische bronchitis zijn de luchtwegen langdurig geïrriteerd. Deze vorm gaat gepaard met een chronische hoest en voortdurende slijmproductie. Meer dan 90 procent van de gevallen betreft rokers, terwijl de aandoening slechts bij minder dan 5 procent van de niet-rokers wordt gevonden. Mannen hebben tien keer zo vaak last van deze aandoening als vrouwen. Luchtverontreiniging speelt een belangrijke rol. In grote steden komt bronchitis vaker voor dan op het platteland.

 

Bronchitis begint met een droge hoest, die verandert in het ophoesten van slijm. Later ontstaat kortademigheid. De infectie kan koorts veroorzaken en pijn op de borst. Bij chronische bronchitis beginnen de symptomen vaak in de winter. Bij een acute bronchitis zal de arts meestal een medicijnkuur geven. Daarmee geneest de aandoening meestal in enkele weken. Bij chronische bronchitis is na onderzoek vaak een onderhoudsbehandeling nodig met medicijnen die de luchtwegen openhouden en de ontstekingreactie laten verminderen.


Longemfyseem
Longemfyseem is een chronische ziekte, waarbij steeds meer longblaasjes verloren gaan. De ernst van de ziekte hangt samen met het aantal aangedane longblaasjes. Bij ernstige vormen komen de longblaasjes met elkaar in verbinding te staan en ontstaan er grote, met lucht gevulde blazen (bullae). Die kunnen het ernaast gelegen gezonde longweefsel samendrukken.


De twee hoofdkenmerken van COPD zijn:

  • enerzijds het langzaam progressieve verloop ervan, waardoor het vermogen van de longen om hun taak te volbrengen, gaandeweg aangetast wordt. Artsen hebben het over een pulmonaal functieverlies; 
  • anderzijds de nagenoeg aanhoudende belemmering van de luchtdoorgang in de bronchiën. Artsen omschrijven dit als een bronchiale obstructie die ze vaststaand, onomkeerbaar of gedeeltelijk omkeerbaar noemen naargelang hun min of meer pessimistische dan wel optimistische aard. 

Omdat het uitademen belemmerd wordt treedt er verandering op in de ademhalingsbeweging. Bij mensen met COPD is er vaak sprake van een inspiratie stand van de borstkas. Inspiratiestand is een voorovergebogen houding waarbij de schouders verder naar voren staan dan normaal. Verder is de stand van de longen net zoals deze zou zijn wanneer men volledig inademt. Deze stand wordt door de patiënt aangenomen omdat zij het ademen vergemakkelijkt.


Ongeveer 80 tot 90% van de gevallen van COPD zijn aan het roken toe te schrijven, meer bepaald aan de aanhoudende irritatie van de bronchiën, veroorzaakt door bepaalde bestanddelen van tabaksrook. Roken heeft daarnaast ook een negatief effect op het beloop van COPD en kan de klachten verergeren. Ook (beroepsmatige) langdurige blootstelling aan risicostoffen, luchtverontreiniging, genetische factoren en respiratoire infectie kunnen bijdragen aan het ontstaan van de klachten.

 


COPD treedt op volgens het volgende scenario:

  • Tabaksrook irriteert de bronchiën en het longweefsel.
  • De bronchiën reageren door een ontsteking die aanleiding geeft tot een zwelling (oedeem) van de inwendige wand ervan en een verhoogde productie van slijm, een kleverige taaie stof waarmee de wand van de bronchiën bekleed is en die de onzuiverheden van de ingeademde lucht moet weerhouden.
  • Het gevolg hiervan is dat de bronchiën verstopt raken en gaan vernauwen, wat de doorgang van de lucht belemmert (obstructie)
  • Bovendien verlamt en vernietigt tabaksrook de in de bronchiën ingeplante trilhaartjes. De hoofdrol van deze trilhaartjes bestaat uit het in beweging brengen van het slijm zodat het kan verwijderd worden. In geval van COPD gebeurt dit niet langer op normale wijze, wat de verstopping nog doet toenemen.
  • De ontsteking van het longweefsel geeft aanleiding tot de vernietiging van de wand van de alveolen of longblaasjes. Er vormen zich dan luchtbellen (emfyseem) in de longen, waardoor deze hun elasticiteit verliezen.
  • De ophoping van slijm in de bronchiën bevordert het ontstaan van infecties, die de ontsteking nog doen verergeren.
  • De wederzijdse wisselwerkingen tussen deze verschillende verschijnselen vormen wat men een vicieuze cirkel noemt, die voortdurend onderhouden wordt door de tabaksrook
  • Na enige tijd krijgen de wijzigingen in de bronchiën een permanent karakter.

Volgende symptomen kunnen gezien worden als algemeen en typisch voor COPD-patiënten:

  • Langzaam maar zekere toenemende kortademigheid
  • Veel mensen met COPD hebben problemen om de trap op te gaan zonder te moeten stoppen om naar adem te happen.
  • Kortademigheid kan het eerst optreden tijdens het werken in de tuin, tijdens het bergopwaarts lopen of, zelfs gewoon tijdens het thuis rondlopen.
  • Mensen met COPD lopen meestal trager dan mensen van dezelfde leeftijd.
  • Na verloop van jaren kan de kortademigheid regelmatiger voorkomen; meestal bij minder en minder inspanning.


Chronische hoest, ook gekend als rokershoest:

  • Hoest kan gedurende de ganse dag aanwezig zijn of kan enkel  's ochtends optreden bij het ontwaken.

COPD kan gepaard gaan met emotionele veranderingen:

  • Vele COPD-patiënten verminderen hun sociale activiteiten met familie en vrienden en kunnen hierdoor meer en meer geïsoleerd  raken.
  • Sommige patiënten voelen zich soms schuldig over hun toestand, voelen zich verantwoordelijk omdat zij roken of rookten.

Er bestaat geen curatieve behandeling (die leidt tot genezing) van COPD. Nadat de diagnose van COPD gesteld is, bestaat het doel van de behandeling uit:

  • het stopzetten of minstens vertragen van de evolutie van de ziekte (Stoppen met roken is de belangrijkste maatregel).
  • het voorkomen van verwikkelingen
  • het verminderen van de symptomen en het verbeteren van de levenskwaliteit van de patiënt.

Verder kunnen medicijnen worden voorgeschreven die de kortademigheid verlichten en de levenskwaliteit verbeteren, maar die geen enkele invloed hebben op het verloop van COPD.
Medicijnen kunnen in de vorm van doseeraërosols onder druk, inhalatiepoeder of tabletten worden voorgeschreven. Inhalatiecorticosteroïden hebben slechts een beperkte invloed op het verloop van de ziekte, maar ze verbeteren wel de levenskwaliteit.
Bij inname in de vorm van tabletten of intraveneus toegediend, verminderen ze de ernst van de perioden van ontstekings-opstoten.

Respiratoire kinesitherapie bevordert de expectoraties en verbetert het comfort van de patiënt.


Respiratoire revalidatie en meer bepaald inspanningsoefeningen versterken de ademhalingsspieren, stellen de patiënt in staat langere afstanden te overbruggen (loopafstand) en verbeteren de levenskwaliteit.

 

In het stadium van de ademhalingsinsufficiëntie moet de toediening van zuurstof overwogen worden.


Heelkundige ingrepen (verwijdering van longgedeelten en longtransplantatie) worden enkel overwogen bij extreme gevallen en bij zeer bijzondere patiënten.

 



Voeg reactie toe
Reactie van wikje.hager op 05/03/2005 06:38 
ook ik heb copd ik ben 54 jaar en heb jaren gerookt .
ik heb het nu ongeveer vier jaar en ben vorig jaar juni gestopt met roken heb daar
voor ook steeds geprobeerd een paar maanden en dan ging het weer mis door dat mijn
omgeving ook rookte.
nu taal ik er niet meer naar.
maar mijn vraag is 
ik heb het gauwer benauwd en soms voelt het of er een band onder mijn borsten zit .
mijn hart is nagekeken en was goed.
ik rook niet meer ik doe rustig aan 
en toch heb ik het idee dat ik  minder word.
ga elk half jaar naar de longarts en doe blaastesten en er worden fotos gemaakt.
in mei moet ik er weer heen.
wie heeft ook deze klachten en wat is het verloop er van .

mevr hager

Reactie van Annelies op 13/03/2005 12:16 
Hallo mevrouw Hager,

Ik heb zelf geen COPD dus ik hoop dat andere COPD-patienten die dit lezen u antwoord
kunnen geven. U kunt onder -uit de praktijk-heb jij dat ook- uw berichtje ook
plaatsen,
dan is er nog meer kans dat uw vraag gelezen wordt!

Verder heb ik op internet eens gezocht naar de verschijnselen die u noemt. Ik kwam
uit op de ziekte van Tietze. Zie httpwww.welcome.totietze
Maar ik ben natuurlijk geen arts! 

Groetjes, Annelies

Reactie van Ria Mouthaan van Os op 13/03/2005 01:23 
Hallo Wikje Hager.
Allereerst van harte welkom op deze informatieve site.

Ik las u vraag over Copd. Ik heb daar zelf ook heel veel ervaring mee. En ja Copd
geneest niet meer, dat zal de longarts u ook wel duidelijk hebben gemaakt. Het is een
langzaam slopende ziekte, maar als je het zelf heel goed onder controle houd en er
alles aan doet om waar je ook last van krijg te mijden dan kom je al een heel eind. Ik
ben zelf heel streng wat betreft in rook ruimtes te komen, ik mijd echt alles waar ik
last van zou kunnen krijgen. Mijn beslissing was dan ook draste, Wel een lastige
beslissing omdat ik daardoor heel veel thuis moest zitten, maar er zijn zo veel andere
wegen maar die moet je zelf zoeken om je leven toch een leuke ommekeer te geven, maar
wel heel gezond voor mijzelf. Ik hoop u zo al een beetje geholpen te hebben. Het is
ook onze bedoeling van deze site om lotgenootjes wat betreft Astma Copd zoveel
mogelijk te helpen.
Heeft u meer vragen stel ze gerust, ik geef u zoveel mogelijk wat in mijn vermogen
ligt antwoord op u vragen 
Hartelijke groetjes van Ria.

Reactie van k.wever op 10/07/2006 05:58 
Ik ben een man van 73 jaar, en heb ongeveer 20 jaar COPD.
Ik doe momenteel mee aan een onderzoek van Medisch Spectrum
Twente afd longziekten hoe om te gaan met COPD in al zijn
facetten.
Het deel van dat onderzoek waar ik aan mee doe is bewegen,
en zelfmanagement. Ik ben nu een jaar bezig, en heb erg veel geleerd over onze
ziekte. Zoals bv het herkennen van
een Exacerbatie, en wat dan te doen. Zo is er scala van nut
tige informatie om je leven weer zinvol te maken. Natuurlijk zal onze ziekte altijd
een handicap blijven,
maar er zijn desondanks nog veel leuke dingen te doen.
Ga niet bij de pakken neer zitten, kijk niet terug naar vroeger, dat is voorbij richt
je blik vooruit en geniet nog
zolang het kan.
Rest mij nog te vertellen, dat ik zeer ernstig COPD heb.

Met Vr Gr.
K.Wever

Reactie van k.wever op 02/09/2006 06:57 
Kijkt U ook eens op; www.copdlongemfyseem.come2me.nl daar
vindt U mijn ervaring met COPD.

Vr,Groet,

K.Wever.

Reactie van T.J.M. Steijn op 24/11/2008 03:57 
Ik heb nooit gerookt en heb door kinkhoest in de oorlog beschadigde luchtwegen
overgehouden. Er was geen goed geneesmiddel voorhanden en hebben een paardenmiddel
toegediend in de hoop dat die zijn werk zou doen. Wat de gevolgen daarvan geweest zijn
is niet meer te achterhalen.
Na de oorlog heeft men er geen aandacht aan besteed. Waarom men (ouders, arts) daar
geen aandacht aan besteed heeft is voor mij een raadsel. Toen in 1979 toen was ik 37
jaar oud er ontdekt werd dat ik bronchiactasieen had was het te laat.
Voor zover ik kan terug gaan in mijn jeugd heb ik nooit goed mee kunnen komen. Dit
werd door mijn opvoeders uitgelegd dat ik maar beter mijn best moest doen. Het gevolg
was dat mijn leven uit topsport begon uit te zien.
Ik was 13 jr en maakte al werkdagen van 8 uur, wel eens waar op de ambachtschool. Ik
was 23 jaar dat de huisarts mij adviseerde om ander werk te gaan zoeken omdat het met
mijn gezondheid niet goed ging. Van enige begeleiding was geen sprake. Op het
arbeidsbureau kon men mij niets bieden dan allen maar dat ik weer herplaats kon worden
als timmerman. Ik ben toen zelf maar gaan zoeken en ben uiteindelijk bij de overheid
als leerling tekenaar in de wegenbouw terecht gekomen. Het gaf wel iets verlicht, maar
het probleem was niet verholpen en er was verder geen begeleiding. De copd die pas in
1990 werd vastgesteld heeft mijn leven wel bepaald. Het is meer overleven dan leven
geweest. Ik heb wel zo veel mogelijk aan lichaamsbeweging gedaan, 2x per week zwemmen,
fietste veel. Later ben ik naar sportscholen geweest. Dat heeft zijn positieve
uitwerking op mij gehad en zag er gespierd uit. Misschien dat de artsen daardoor een
andere indruk van mij hadden en zich niet konden voorstellen dat er iets met mijn
gezondheid op jonge leeftijd aan de hand zou zijn.
Ik ben 65 jaar  en in de afgelopen blijken er meer ziektes aan het licht komen die
mij ook al van kinds af aan heb gehad. Waarom er nooit adequaat op mijn klachten zijn
gereageerd is voor mij een raadsel. Van een fijn genieten van een oude dag is er niet
of nauwelijks bij. De lichtpuntjes zijn mijn kleinkinderen die mijn vrouw opvangt als
oppas en waar ik ook een klein beetje aan deelneemt.


Stuur dit artikel naar iemand:
 Email aan: Jouw email: Jouw naam:

Dit artikel is geplaatst door Annelies Mulders op 12/12/2004. Het is tot nu toe 15248 keer gelezen.